Prosto z ula

Odkryj nATURALNY MIÓD Z SEJNEŃSZCZYZNY

Naturalnie, prosto z ula

Historia pszczelarstwa na Ziemi Sejneńskiej, obszarze Wschodniej Suwalszczyzny, ma wielowiekową tradycje i sięga okresu późnego średniowiecza (bartnictwo). To tutaj, w Sejnach i w Suwałkach w 1873 roku powstały organizacje pszczelarskie, jedne z pierwszych na ziemiach polskich i pierwsze na obszarze Królestwa Polskiego. Koło Pszczelarzy w Sejnach liczyło wówczas kilkudziesięciu członków i funkcjonowało około 10 lat. Po trudnym okresie zaborów i zdziesiątkowaniu pasiek po I i II wojnie światowej, w latach 50 i 60- tych ubiegłego stulecia, w Polsce zaczęły powstawać powiatowe organizacje pszczelarskie. W dniu 6 kwietnia 1962 roku reaktywowano w Sejnach Powiatowe Koło Pszczelarzy. Lata 60, 70, 80- te, to okres wielu szkoleń, odbudowy i rozwoju pszczelarstwa. W 1973 roku obchodzono 100 rocznicę powstania Koła Pszczelarzy w Sejnach, a w 1988 r. w 115 rocznicę, Koło otrzymało sztandar ufundowany przez społeczeństwo, WZP w Suwałkach i samych pszczelarzy. Od tego okresu, co 5 lat Koło obchodzi kolejne jubileusze, prezentując społeczeństwu swój dorobek i nagradzając wyróżniających się pszczelarzy. W 2018 roku przypada 145 rocznica powstania Koła. W ostatnich dwóch dekadach, w wyniku wielu szkoleń, kursów pszczelarskich, seminariów i konferencji naukowych, organizowanych przez władze Koła, wzrósł poziom wiedzy i umiejętności pszczelarzy, podniósł się poziom gospodarki pasiecznej i świadomości społeczeństwa nt. pszczelarstwa i produktów pszczelich. Zintensyfikowano współpracę z samorządami lokalnymi, instytucjami i szkołami oraz pszczelarzami z Litwy, dotyczącą pszczelarstwa, środowiska naturalnego, promocji regionu i produktów pszczelich. Do najistotniejszych przedsięwzięć realizowanych przez Koło w wymienionym okresie, zaliczyć można m.in.: - korzystanie od kilkunastu lat ze środków z Programu Wsparcia Pszczelarstwa;
- wydanie w 2003 roku książki „Pszczelarstwo na Sejneńszczyźnie” autorstwa Józefa Łukasza Sowulewskiego;
- wydanie kilku tysięcy broszur informacyjnych o produktach pszczelich, opracowań jubileuszowych oraz artykułów w prasie o tematyce pszczelarskiej;
- wpisanie w 2006 roku na Listę Produktów Tradycyjnych miodu „Wielokwiat z Sejneńszczyzny”;
- ufundowanie i poświęcenie w 2009 roku obrazu Matki Boskiej Królowej Pszczół (Maria Regina Apium), który znajduje się od tego czasu w Bazylice Sejneńskiej;
- uzyskanie przez miód z Sejneńszczyzny/ Łoździejszczyzny, 30stycznia 2012 roku, prestiżowego znaku „Chroniona Nazwa Pochodzenia” w europejskim systemie rejestracji oznaczeń produktów regionalnych i tradycyjnych. Jest to pierwszy produkt transgraniczny pochodzący z dwóch krajów Polski i Litwy;
- wybudowanie i poświęcenie w dniu 30 maja 2013 roku, w 140 rocznicę powstania Koła, kapliczki ku czci Świętego Ambrożego- patrona pszczelarzy, przy kościele parafialnym w Berżnikach k. Sejn;
- uzyskanie wysokiego prestiżu Koła wśród organizacji pszczelarskich w Polsce, co zaowocowało m.in. kilkukrotnym udziałem Prezydentów Polskiego Związku Pszczelarskiego i Związku Pszczelarzy Litwy w uroczystościach jubileuszowych i międzynarodowych konferencjach pszczelarskich w Sejnach;
- ufundowanie i poświęcenie w dniu 14 października 2018 roku nowego, zaktualizowanego sztandaru Koła Pszczelarzy w Sejnach.

Miód z Sejneńszczyzny/ Łoździejszczyzny wytwarzany jest z nektaru kwiatów wielu roślin dziko rosnących w naturalnych ekosystemach łąkowych, torfowiskowych, zaroślowych i leśnych. Udział nektaru pochodzącego z upraw rolniczych monokulturowych jest niewielki. Różnorodność alkaloidów, glikozydów, barwników, olejków eterycznych i innych związków, zawartych w nektarze nadają miodowi charakterystyczne właściwości- swoistą żółtą barwę o różnych odcieniach, silny aromat oraz wyrazisty smak z nutą goryczki. Miód ten posiada dużą gęstość i stabilne pH (3,8-4,8) świadczące o jego dojrzałości. Duża zawartość proliny (nie mniej niż 25mg/100g) oraz następująca krystalizacja wskazują na jego naturalne pochodzenie. Niska zawartość 5-hydroksymetylofurfuralu (HMF), nie więcej 2,0 mg/100g, świadczy o tym, że miód jest świeży, należycie wytwarzany i przechowywany. Czystość środowiska tego obszaru, z uwagi na małe oddziaływanie atropogeniczne, powoduje, że miód z tego regionu jest najwyższej jakości. Sposób wywarzania i pozyskiwania miodu z Sejneńszyzny, jest ściśle związany z tradycją i umiejętnościami miejscowych pszczelarzy, co gwarantuje pełne zachowanie bogatych wartości odżywczych, smakowych i leczniczych (m.in. działanie antybiotyczne, immunologiczne, antyalergiczne i detoksykacyjne). Miód wielokwiatowy z Sejneńszczyzny/ Łoździejszczyzny zarejestrowany został w dniu 30 stycznia 2012 roku jako chroniona nazwa pochodzenia w europejskim systemie nazw i oznaczeń geograficznych. (Rozp. wyk. Komisji UE nr 75/2012) Pozyskiwany jest na obszarze czterech gmin powiatu sejneńskiego: Sejny, Giby, Krasnopol, Puńsk i pięciu gmin powiatu suwalskiego: Suwałki, Wiżajny, Szypliszki, Jeleniewo, Rutka Tartak oraz dwunastu gmin regionu Łoździeje na Litwie. Tylko pięć miodów z Polski może poszczycić się posiadaniem europejskiego znaku jakości.